Kontakt +48 601397791 | biuro@zlot.pl

Kajaki – Rawka, Wypożyczalnia, Spływy kajakowe

Spływy kajakowe niezwykle ciekawą, malowniczą i bardzo atrakcyjną rzeką Rawką

Folwark Stefana Okęckiego w Nowym Dworze

Folwark Stefana Okęckiego liczył około 3000 ha i był jednym z największych majątków w tej okolicy. Majątek prowadzony był na wysokim poziomie. W gospodarstwie działał młyn, którego mąkę eksportowano do krajów Europy Zachodniej. Na stałe zatrudniano około 80 osób. W stajniach trzymano 68 koni. W pobliskim Raduczu zakładano stawy hodowlane, a na okoliczne tereny wprowadzono populacją bażanta, która przez całą zimą była dokarmiana.

Zapamiętany przez okolicznych mieszkańców starszy budynek dworu był drewniany i pochodził z połowy XIX wieku. W roku 1918 został on spalony przez wycofujące się wojska niemieckie. Wówczas na czas budowy nowego dworu hrabia Okęcki zamieszkał w dawnym budynku gorzelni. Nowy budynek dworu już murowany i pokryty dachówką, wybudowano na najwyżej wzniesionym terenie w 20-tych latach XX wieku. Budynek charakteryzuje się ciekawym połączeniem stylu typowego dworu polskiego z wysokim dachem mansardowym.

We dworze poza właścicielem często przebywała siostra hrabiego – Marianna Okęcka, która tutaj miała swoją apteczkę i znana była z udzielania pomocy medycznej okolicznym mieszkańcom. W czasie II Wojny Światowej majątek znajdował się pod okupacją niemiecką, ale okupanci pozwolili Okęckiemu na jego prowadzenie. Po Powstaniu Warszawskim w Nowym Dworze ukrywali się hrabia Ponikiewski z Poznania, hrabia Dzięciołowski z Lublina, a takie brat hrabiego – Paweł z żoną. W 1944 roku żona Stefana wraz z synem wyjechała do Szwajcarii. Po wojnie Okęcki wielokrotnie starał się o możliwość wyjazdu do rodziny,  ale nie udzielono mu pozwolenia.

Hrabia Okęcki w pierwszych latach po wojnie zamieszkał w wynajętym mieszkaniu, w willi na ulicy Sobieskiego w Skierniewicach. Nie podobało się to jednak ówczesnym władzą, gdyż mieszkanie to znajdowało się za blisko rozparcelowanego właśnie majątku. Okęcki pod presją władz przeniósł się do położonego blisko Warszawy Milanówka skąd dojeżdżał do Warszawy do pracy. Był to trudny czas dla hrabiego. Odwiedzający go mieszkańcy Nowego Dworu opiekowali się już wówczas samotnym i schorowanym hrabią. Według relacji dawnego stangreta hrabiego – Pana Tusińskiego, Stefan Okęcki zmarł na skutek przeziębienia i wyczerpania z niedożywienia. Jego grób znajduje się w Piastowie. Grób rodziców Stefana Okęckiego jest natomiast na starym cmentarzu w Starej Rawie.

Bezpośrednio po II Wojnie Światowej przeprowadzono parcelację majątku hrabiego, a w budynku dworu utworzono szkołę. W tatach 70 tych dwór należał do nowo powstałego Kwiaciarskiego Zakładu Doświadczalnego. Obecnie W budynku dworu zlokalizowane są pomieszczenia Kliniki Rehabilitacji i pokoje wypoczynkowe.

Budynek dworu to nie jedyna pozostałość dawnego zespołu dworskiego. Z czasów majątku Okęckiego zachowały się także: budynek dawnej pralni dworskiej wzniesiony na planie litery L, kilkukondygnacyjny spichlerz, obora murowana, budynki przeznaczone na maszyny rolnicze i warsztaty, piwnica murowana – dawna lodownia, kurniki murowane, pomieszczenie rymarza, budynek dla służby, domek ogrodnika położony tuż nad rzeką Rawką i 2 bramy murowane.

Zabytkowy dwór oraz zabudowania po dworskie otula zabytkowy park utworzony na dwóch usypanych tarasach ziemnych, przeciętych wąwozem nad którym znajduje się drewniany mostek łączący obie części parku. Park podworski i dwór położony jest na wysokości około 80 m.n.p.m. Szatę roślinną parku stanowią 3 grupy roślin:

  1. Najstarsza pochodząca prawdopodobnie z początku XIX wieku do której zaliczone są takie gatunki drzew liściastych jak: lipy, kasztany, jesiony, klony i wiązy. Najcenniejszym skarbem przyrody pochodzącym z tego okresu jest około dwustuletnia Aleja Lipowa. Z zabytkową aleją związana jest druga aleja, ciągnąca się na odcinku 1 km aż do drogi Skierniewice – Rawa Mazowiecka.
  2. Druga grupa roślin parkowych pochodzi z lat 20 – 30 XX wieku. Są to pozostałości po dawnym parku projektowanym przez Stefana Celichowskiego dla Stefana Okęckiego. Przeważają tutaj drzewa liściaste i nieliczne świerki i sosny. Drzewa z tego okresu występują w formie szpalerów i soliterów.
  3. Trzecia grupa to nasadzenia powojenne lub samosiewy. Wśród drzewostanu młodego króluje topola, lipa i wiąz.

Drzewostan parku w znacznej części został zniszczony po II Wojnie Światowej. Aktualnie prowadzone są prace związane z rekonstrukcją zabytkowego parku wokół dworu.